Semesterrapport, 2. kvartal 2001

Internfest på Kvarteret
Søndag 1. april var det igjen klart for helhusfest på Det Akademiske Kvarter. Team Turbostipend har ved fleire høve holdt vekkelsesmøte på internfest på studenthuset, og no var fanden laus og klar for baluba. Det heile gjekk på skinner; lydsjekk, pizza på bandrommet, omkledning og konsertstart. Konsertarrangørene utmerka seg for god service, særlig under punktet på rider kor det står '...et speil med ramme i barokk stil', kor dei faktisk kom med ekte vare.

Før man entrer scenen er det viktig med korrekt illegging av sminke og eyeliner. Sminkerekka i Turbostiipend har etterkvart fått teken på dette krevande håndverket. Og arrangørane fekk tak i eit speil med ramme i barokk-stil Foto: Petter Klasson	Resultatet er slåande straks scenelysa tennes og artistane framstår i all sin sminka prakt. BAssist Ein og konkubine Tossa sveiver igang Summer of '69. Foto: Tone Midtgaard

Bassist Ein hadde med noko som kallast eit pedimeter, som er eit lite apparat som nyttast i trening og konkurransemiljøer for å måle antall steg og slikt under sprintløp. Ein monterte apparatet på hofta, og var no klar til å få offisiell måling av antall hopp og kor mange kaloriar som vart forbrent under ein turbokonsert.

Bassisten melder at han kjem til å føre statistikk framover for å sjå om opptredenen hans forbetrast og evt. om han kan legge opp eit treningsprogram for dei andre utøverane. Dei andre var nok litt skeptisk til dette prosjektet, men skulle jamvel gå med på ein prøveperiode. Målingane for internfest på Kvarteret vart som følger:

Så var det klart for mos mos. For kvelden var mange av publikummerene kledt opp i 80-talls habitt. Spesielt mange av dei unge kvinnene hadde gjort seg flid med kostyme og sminke, slik at når me endelig entra scene + catwalk, var det rosa , blå og pastell på heile fyste rad. Det viste seg også at stemninga allerede var ganske høg, og spesielt denne fysteradsrekka tok heilt av i løpet av konserten. Men er det noko gutta i Turbo er glade for så er det folk i pastell som legger seg baklengs over catwalken for å kikke opp under skjørtet til vokalistane.

Kanonstemning i salen allerede under første sett, med fargerikt utkledte publikummere i glade 80-talls klede'. Foto: Peter Clayzon	Klåfingring på catwalk'en; ein del av konsertgjengarane lot seg friste av tangatruser og hofteholdarar då gutta ålet seg gjennom 'Touch me - I wanna feel your body'. Foto: Tone Midtgaard

Mot slutten vart det klemming av ballar og røsking i truser, og vokalist PVC måtte tviholde på trusene for at dei ikkje skulle gå med i dragsuget. Avslutninga med 'Forever young' fekk roa gemyttene til ein viss grad. Det vart tilløp til allsang og samkvem med musikarane, og ein av dei framtredande kordamene kunne kaste seg inn i refrenget med ei blondine på kvar arm. Det vart meldt at det vanka både klining og tilnærmelser av ymse salg.

Etter konserten var det show og halloi på bandrommet, kor ein del framifrå kvinnemenneskje brøyta seg inn og sikra seg diverse autografar og mobil-telefonnummer for seinare bruk. Gutta vart hylla av eit samla arrangørkorps og det vart verva fleire potensielle turboheads for framtidige konsertar. M.a. vart det skreve autografar på kjøkkenhåndkle, pizza-esker og brukte kontantkort.

Etterpå vanka det invitasjon til nachspiel på Villaen, som jo er nærmest ein tradisjon. Det er alltid litt uvisst korleis det er med nachspiel der i gården, avdi dei har rare regler for ølsalg og ambivalent forhold til utenforstående. Men det blei god stemning og hyggelig samkvem ut i dei små timer. Me snakka ivrig om dei neste spelejobbane som bandet har tinga, både på Garage og Geilo.

Garage fredag 20 april
Så var det atter ein gong klart for mos mos nede i byens beste rokkeklubb, Garage. Gutta i Team Turbostipend har opptrådt her ved fleire høve , og det er alltid like fett med den dirkete og intense stemninga ein får til på fyste rad. Byen var blitt klistra med plakatar, så det var godt med folk då landslaget gjekk på scena rett etter klokka 23:00. Halvlitarane hang laust og røyken låg tett. Ikkje ein einaste pubikummar i anna antrekk enn svart svart og svart. Og DJ'en spelte tung rock og heftig techno. Det var som å gjøre entre i løvens hole.

Det tok litt tid å få opp stemningen, slik det ofte er på Garage. Men når publiken fyst er i siget så er dei som eit dundrandes lokomotiv med ein haug skranglete vognar. Med eit åtte mann sterkt Team Turbostipend, komplett med Dobbel Diva, vart det trangt på scenen. Jamvel fekk vokalistene utnytta samspelet og bredda i harmoniane ved å gje full trøkk frå kvar sin kant av scenen.

God stemning på Garage fredag 20 april med publikummarar i heftig ekstase ilag med vokalist og LisjDiva Olav. Foto: Dexter Webdesign

Sminkerekka måtte ta til takke med eit litt mindre speil denne gongen. Foto: Dexter Webdesign

Rett over midnatt var det kanonstemning og svette folk både på scenen og i salen. Men tallrike medley'ar fekk gutta gira stemningen i taket. Vokalist og LisjDiva Olav avsluttet sågar eit glansnummer med å henge i lysriggen, noko som førte til at den datt ned. Han måtte seinare ta kraftig sjølvkritikk for desse ablegøyene.

Bassist og landslagstrener Ein Ridet var virkelig i schlaget, og med påmontert pedimeter. Kveldens vitale mål, eller tall som teller, er som vist på figuren til høgre. Som årvåkne lesarar vil sjå, så er det ein klar forbetring sidan sit, og noko som kan tyde på at formkurven er på veg oppover. Mykje tyder på at Ein har prikka inn formen for sesongen.

Say Cheese søndag 29 april
Vokalist og Hovmester Peavy er jo ein mann som jobbar i resturantbransjen, og via nokre kjente folk der vart det ordna til spelejobb på den vesle pøbben Say Cheese, ein av byens minste skjenkelokaler. Med plass til så smått 30 pers, så var det trangt om saligheten.

Men der en eller flere er samlet i herrens navn, der vil Team Turbostipend være midt iblandt dem. Så også denne kvelde. Bandet fikk åla seg inn i eit hjørne og rigga utstyr med særdeles lite plass til hopp & sprell. For anledningen var korkje Tossa eller Iver i beit for jobbing, så me hyra inn perkusjonist og svinepels Anders Vengen for å stelle med perkussive innslag. Han var ikkje sein om å be, avdi han har gått gradene i Larmonien, og såleis veit kva musikk og svada er for noko. Mannen stilte med eit heilt arsenal av dippedingsar, samt minst 30 tommestikker. Han fekk berre bruk for to av dei, samt ei kubjelle og ein djembe og ein Thailandsk bongotromme. ...dette resulterte sjøvsagt i ein del bongo frå Thailand vitsar.

Gutta med fine klede og ny sveis for kvelden. Det er showtime på den lille pøbben 'Say Cheese' som ligg i Finnegården attmed Bryggen. Fr. v. Noralf, Anders Vengen og Erlend. Foto: Tone Midtgaard

Rytmeseksjonen fekk innerste hjørne, men makta å kverne ut stødige beats. Foto: Tone Midtgaard

Me øvde inn ein del 'easy listening' versjoner av schlägerane våre, avdi me visste det kom til å bli trangt, intimt og lite rom for det vanlige sceneshow'et. For anledningen trakk me i dress og slips, samt la an tidsriktig hårfrisyre. Det fall i hug hjå forsamlinga, som etter kvart talte opp mot 25 stykker. Og då sto folk som sild i den berømte tønna. Men stemningen var høg og klientellet særdeles trivelig, så det tok ikkje mange taktane innan me nådde taket. Og derfra var det bare bånn gass. Til andre sett dukka brått kunstkjennar Iver Sandøy opp, og inntok sin faste plass i angrepsrekka, så brått vart det nesten elleville tilstander oppe på podiet.

Av låtmaterialet kan me nemne piano-versjon av 'Final Countdown' samt ein særdeles stemningsfull tolkning av '10 000 lovers'. Andre låtar som 'Forever young' kjørte me i punk-up-tempo versjon, til stor glede for publiken. Og rykte om Turbo gjekk tvers over heile fisketorget, slik at me vart kalla bort til Garage igjen denne kvelden, avdi der var det JAM sessions på gang nede i kjelleren, og såleis ein glimrande anledning for Turbo gerilja speling. Det vakte oppsikt då sju dresskledte karar entra scenen og spelte livskiten av 'Nothings gonna change my love for you'. Applausen var typisk for søndag kveld / natt til mandag. Og etterpå fekk me billige halvlitarar i baren straks Dennis hadde gitt oss det berømte stempelet på handa.

Hallelujastemning på 'Say Cheese'

Fekk du ikkje med deg rapporten for 1. kvartal? Klikk her om du likar slikt.