Semesterstart Juss-studentene!
Torsdag 14. august markerte starten på semesteret for juss-studentane. Og for turbogastane, som neppe har løyst abbo på SATS, vart dette både 7-fjellstur og maratonsauna. Fjøset på jussbygget var stappa full med 400 smukke menn og endå smukkare piker, som gaula taktfast TURBO TURBO før vi hadde spilt ein einaste Ciss. Klima-anlegget sa takk for seg, og vi takka for alt vatnet vi fikk av SuperBandAnsvarlig Cecilie (Men koffor låste du ute dei snille pikene som ville på bandrommet etterpå….).

Turboskrotingane noterte ny varmerekord på 60 grader ved scena. Kokepunktet til ein oversminka Turbopeis er 65 grader, så det var nære på at alt kokte bort i dårleg kajal og rosa rouge. Ikkje så mykje som ein navle var tørr etter jobben. Alt, absolutt alt var vått. Det sårbare utstyret som turboministerane trylla godlydane ut av måtte til felles føning og opptørking hjå Hildegunns Klipp og Føn. Takk for klipp, forresten.

Og jaggu vart dei single, unge og dynamiske Turboslitarane invitert på Nachspiel, kor det vanka lunka øl og ein og annan kram. Og hyggelige piker, som gjentatte gangar hadde vore på Turbokonsert. Olav, den røynde lysrigg-dödaren, fekk jeggu møte att piken som han slo i svime på Garage i det herrens år 2001 når lysriggen ikkje tålte vekta av den muskuløse kroppen frå havgapet. (sjå omtale av fagfest på Garage her) Dei glade turbosvinpelsane tusla lykkelege og dehydrerte heim til bondeanger og avisoverskrifter for å lade opp til neste fadderstopp, Teknikerkroa på Nordnes, to dagar etter.

VIDEO FRA KONSERTEN: ukjente personer med videokamera har filmet en kort sekvensen på 15 sekunder som viser litt av den utrolige stemningen som rådet i Fjøset denne heite kvelden. Klikk og bli underholdt!
NB: filen er på ca. 4 MB så ha tålamod mens du venter på nedlasting.

Semesterstart Tekniker-studentene!
Så var det atter ein gong klart for rumperocking i djupet av Nordnesparken, nærare bestemt på Teknikarkroa. Lørdag 16. august var det nye tak som måtte skjøflast . Enkelte vil kanskje assosiere turen ned trappane til teknikarane sitt bomberom med ein tur til Gamle-Erik si bestestove, men for Turbokarane er det som å kome til himmelen kvar gong. Me har spelt mange gonger for teknikarane, og er på hels med dei fleste. Ein kan godt seie at Turbokarane og alle i publiken hadde ein bilateral avtale om gjensidig kos denne kvelden, sjølv om, når sant skal seiast, det faktisk var ei dame der som ikkje hadde høyrt karane før.

Liflege duftar av gymsokkar, fuktige treningklær og badetøy blanda seg med eimen av brunstige gutekroppar, etterbarberingsvatn, fjonge bandansvarlege og øl, og gjorde jamvel tida før konserten til ei kosestund for Turbokarane. Batteriane var difor topplada då bandet entra scena. Utallige treningstimar, både i øvingslokalet og i helsestudio, skulle no få si utløysing i ei energipakke av dei skjeldne. Turbokarane banka publikum sine hovud fulle av 80-tals schlægarar både i ein og to omgongar, før dei gjestmildt inviterte deler av publikum til fraternisering på bandrommet.

Her skulle det vise seg at det dukka opp flotte damer som kunne både sin kjemi og sin brassbandhistiorie. Det skal ikkje leggjast skjul på Turbokarane set pris på hovud som ikkje berre er til pynt, men som inneheld noko óg. Seinare vart passiaren flytta over til arrangørane sitt nachspiel, kor øl, band og teknikarar blanda seg i skjønn forening. Ein lyt merke seg at Lisj-Diva nådde sin vanlege tilstand av overmot, tiltakslyst og brunst. Når den karen er med vert det alltid ei råd med underhaldninga.

TurboFar var sistemann ut ein gong på morgonen, og han vart geleida så langt at han såg huset sitt av kyndige hender tilhøyrande hyggjelege tvillingar i arrangørstaben. Far takkar.

Nokon som tok bilete? Vi publiserar dei meir enn gjerne! Ta kontakt med wevsnikkar Peter.

Semesterstart BI-studentene!
Torsdag 21. august var det gjensyn med dei elleville BI-studentene i Bergen, nærmere bestemt på Banco Rotto. Det var fullt hus og enormt høg stemning i forkant av konserten. Tydlegvis hadde det gått gjetord om forrige trefning mellom Turbobataljonen og BI-flanken. Og no var det dessuten eit heilt nytt kull med ubesudla studenter. Her var det berre å legge seg på rygg under 80-talls krana og let det stå til.

- Turbostipend sparker BI-rumpe!!! Lite ansleis, asse.

Me hala igong som det helvetes bandet me tross alt er. Det betyr opp som ein rakett og "in your face" for å seie det med amerikanarane. Treffsikre beats pumpa ut frå rytmeseksjonen og fekk alle perleøredobbene i salen til å vibrere. Peavy manna seg opp og skreik med si sexy røyst: "Darling you give love a bad name!". Me landa etter fyste etter eit solid aerobics-program; publikum kunne gå i baren for påfyll og me kunne gå på bandrommet for å pudre nesen og skifte antrekk.

Dei to frontfigurane Peavy og Tossa legg inn to-stemt gruuve på Girls just wanna have fun og får umiddelbar respons frå eit par karrierekvinner på første rad. Foto: Jon Nerheim/BIS Bergen	Energisk stemning blandt dei nytilsette BI-studentene. For mange var det fyste gong dei vart eksponert for homoerotikk og 80-talls glam. Foto: Jon Nerheim/BIS Bergen

Andre sett vart ei heilt anna historie. Stemninga vart så utagerande at publikum hoppa og dansa oppå kvarandre. Etterkvart inntok dei scenen, og det vart allsang og alldans frå øverste hald. Til tider var det fleire publikummere oppå scenen enn foran. Me måtte finne fram snøskyffla og rydde scenekanten for å i det heile tatt kunne halde fram med vårt hudflettande sceneshow. Men det var jævli moro og me trur dei ferske BI-studentane fekk ein god start på semesteret!

Ville du hyra desse karane til å spele i ditt bryllupp? Eller kan hende til konfirmasjonen til din tenåringsdatter? Fr.v: Peter "The Swede", Erlend "Lærarunge", Tor Helge "Tossa", Per Vidar "Peavy", Einride "Kraftverk", Iver "Kansler" og Noralf "Reichborn". Foto: Jon Nerheim/BIS Bergen

Etterpå vart det vitjing på bandrommet og takksigelser frå fansen. Trioen frå arrangementskomiteen såg ut som apostlane til Jesus tredje dag og visste ikkje heilt kva bein dei skulle trippe på. Gutane hadde tatt bilete, drukke pilsnerøl og hylt seg hes på diverse schlägers. No ville dei møte frelsarane. Det vart hug og god stemning medan pilsflaskene vart tømt ein etter ein. Og jaggu er det ikkje lenge til neste gong BI-studentane lyt bryne seg på Turboschlägerz. Siste helg i september er det Boogiecruise med Danskebåten Fjord Viking. Hoi hoi og en flaske med rosa rom!

Banco Rotto Reloaded!
Fredag 29. og lørdag 30. august var det igjen TwinTurbo på Banco Rotto i Bergen! Me spelte jo der i midten av juni og fekk god mottaking av publikum, sjølv om mange ikkje heilt fatta pointet. No var me attende for å frelse galde utelivsfolk i byens storstue nede på Vågsallmenningen.

Fredagens konsert var ein grei affære med ein bra gjeng foran scenen og god stemning i salen. Me fekk m.a. vitjing av ur-turbo-groupiene Heidi og Hanne som var i Bergen by på heisatur. Dei hadde ikkje sett Turbo-skrømslet på eit par år og var mektig imponert over kva dei fekk oppleve. Turbogutane, dei kvisete ung-folene frå studietida, hadde vakse opp til å bli fullvoksne artistar med mange spillejobbar og eit hengivent publikum. Turbostipend hadde kommet ei lang veg! Jentene kræsja sjølvsagt bandrommet etterpå og flørta med musikantane; skulle berre mangle.

Vokalist Peavy syng med si skjelvande røyst: "Eeeempty roooms, where we learned to live without love...." og jentene vart varme i bringen og får ei tåre i augekroken. Foto: Petter "Veggen" Klasson	Glade publikummere på første rad var strålende nøgd med turbostipend si hemningslause 80talls-show.. Foto: Petter "Hekken" Klasson

Laurdag var ei anna historie: mykje fleire folk og kanonstemning foran scenen. Publikum tok skikkeleg av i løpet av andre sett og det kokte skikkeleg mot slutten under Take on me og Summer of '69! Me opplevde middelaldrande kvinner som blunka frekt til bassisten, brisne mannebein som viste tattoveringane sine til kordame Iver og unge piker som fekk hakeslepp då kordame Tossa lot ein av sine mange miniskjørtet falle (kan hende er det dei som kallar seg Banging ladies of Banco Rotto?) . Midt under Livin' on a prayer var det ei engasjert dame som ikkje hadde nokon betenkeligheter med å gripe tak i armen til Iver, dra han til seg og rope i øret hans: "Heter dokker Stage Dolls?!?".

Etter konserten fekk me på ny besøk av vakre kvinner på bandrommet (det er m.a. ein del av vår kundeservice: Det er kortare veg til bandrommet enn de trur!) som var frå seg av begeistring. Denne gong var det tre jenter frå Haugesund. Dei meinte det var noko av det sprøaste dei hadde sett på Banco Rotto-scena og var heilt bedåret av dei sexy kordamene som utfoldet seg i alle retninger. Men ho eine som hette Hilde hadde eit par innsigelsar, spesielt om sminke:

- Dokker e'kje dumme og ikkje kan dokker sminke dokker men eg digger bandet alikevel!

Alltid kjekt med attendemelding frå publikum. Og desse jentene var ikkje verre enn at dei blei med og lempa utstyr etter konserten og sågar inviterte på nachspiel. Slike jenter vil gamle Noreg ha!? Mange av gutta i bandet var ijafall imponert. No ser me at det strøymar på med helsningar på gjesteboka vår, så jentene var nok imponert også!!

Play it again på RICK'S!
Fredag 12. og lørdag 13. september var det klart for bånn gass med utelivsfolket på Rick's i Bergen. Gutta i Team Turbo har spela her ved fleire høve og kjenner lusa på gangen. I kveld var hovedbassist Einride opptatt på anna hald, så sekondantbassist J. T. Sande kom farandes frå havgapet ute på Fedje for å spank und spass med ensamblet. Det var like før lokalvalg i for Bergen by, og Turbostipend var den beste måten å førebu seg på ein slik viktig dag. Det vart garantert partyflesk og tafsing på alle fans på første rad.

Denne helga spela dessutan Eddie Skoller på Rick's, så turbogutane måtte pent vente på bakrommet til Eddi'æn var ferdig med sitt show før me kunne ha lydsjekk. Me hadde kan hende vona at me skulle treffe Eddie i artistgarderoben etterpå, men he had allready left the building. Ikkje såg me Sissel heller.

Vokalist Peavy og indreløper Tossa fyrer opp turtallet under Take on me - ein skikkeleg aerobicsschläger som får fram svetteperlene hjå publikum. Foto: Petter "Svensken" Klasson	Schlägers gjer sitt med dei unge og lettpåvirkelige sinn som diggar å stå langt framme. Foto: Petter "Söta bror" Klasson

Første kveld sa arrangørane at "..det pleier ikkje å vere så mykje folk på fredagene". Det rosa spektakkelet gjekk på scena like etter midnatt og dundra igong med You give love a bad name (mot normalt) og plutseleg var salen full av folk. Kjempestemning på fyste rad og salige fans som svinga seg til dei eggande rytmane. Me måtte berre konstatere at folka som jobba på Rick's tok feil om publikum denne kvelden: dei var nemleg mange og særdeles engasjerte. Og i turboleiren var spesielt hovedvokalist Peavy og kordame Iver særdeles heftige i gassen etter inntak av russisk kildevatn og batteri-brus. Ju hu!!

Bassist Jan Torry slurva ein del på sangen Heaven is a place on earth og blir her korrekt irrettesatt med ein klæssing i henhold til HMS prosedyre TB-234. Foto: Petter "Schanke" Klasson	Ingenting gjev så fine smil som når arrangør legg på hyra i siste minutt. Her har Erlend, Tossa og Peavy nett fått beskjed om den uventa bonusen. Foto: Petter Medel-Klasson

Laurdag var det på'an igjen (også denne gong etter at Eddie Skoller hadde fullført sitt show tidlegare på kvelden). Kan hende litt fleire folk, men det tok litt lengre tid å få opp temperaturen. Me hoppa, poga, spratt rundt og lagde generelt liv og røre men me klarte ikkje å få salen til å lette før heilt på slutten. Men ingen kan motstå Livin on a prayer ein sein laurdagskveld og dermed var me i mål. Og jaggu fekk dei opp gassen på klinepønk-låten Forever young heilt til sist.

Etter konserten fekk me atter igjen besøk av vakre kvinnemenneskje i garderoben. Superlativene og BH-stroppane satt laust, og nokre av dei ivrigste fan's fekk prøve på turbokostyme og låne sminke, briller og bandpils. Alltid kjekt med nærkontakt av fjerde grad etter ein hard kveld på skiftet. Ein av bartendarane kom med eit stort brett med halvliterer og spurte:

- Spelte dokker noko Type O Negative der på slutten? Det råkka jo så sinnsykt.

Ho ho! Og brått var bookingsjefen der med honoraret i ein brukt konvolutt (me såg at det sto Eddie Skoller skrevet på konvolutten med ein famla kulepenn). Han kunne melde om sterk økning i omsetning i alle barar og veldig nøgde arrangørar, så han meinte det var på sin plass å legge litt på hyra. Og jubelen sto i taket! Det er veldig kjekt å være band på Rick's når ein møter slike hyggelige personer i staben. Og kvinnene ville ha meir av turbogutane og det vart forhandla om nachspiel. Me fekk sogar assistanse på å sjaue backline og gitarar, samt invitasjon til festligheter ute i Sandviken ein plass, så me må konkludere med at det var ein strålandes aften på alle vis.

Eit skipsorkester mønstrer på
Eit nytt kapittel i Turbo-legenden skulle skrivast då me fekk invitasjon til å spele på sjølvaste Danskebåten som går mellom Bergen og kontinentet. Tidleg Laurdag 27. september la me frå kai i solskinn og ypperlig stemning på øverste dekk. Ombord var 500 på studentcruise og 900 vanlege turistar, hovedsakeleg tyskarar som skulle heim frå ferie.

Me fekk reise ilag med bergensbandet Kashba som skulle fungere som oppvarmingsband. Kashba-gutta hadde ein bandbuss, og me hadde slagverk, så det blei ein vinn - vinn situasjon. Med på ferden var også førstereisegutt Olav Iversen, betre kjent som vokalist i TRUCKS, og deltids turbomusikar. Han var hooga og bækk in the sæss og kunne fortelje skrøner om jet-set livet i London og andre stader der kor popstjerner ferdes. Men no altså: MS Fjord Viking.

Publikum visste kva dei ville få, og dei var i ekstase då dei fekk det! Røynde turboheads på første rad: Erica og Gunn. Foto: Lettmatros Klasson	Bassist og Orlogskaptein Jan Torry Sande møter brottsjøen frå publikum med heftige hoftevrikk og sonaren på full guff. Foto: Kaptein Klasson

Konsertstart var ikkje før kl 23:00 på kvelden, så det vart rikeleg med tid til å gå i tax free-sjappa, ete god middag på resturant og skipe til vorspiel i lugaren på dekk 5. Me kjente som om me var attende på skuletur på Gymnaset igjen. Hoi hoi. Men snart var det showtime. Turbospektakkelet vart tildelt heile dansegolvet avdi dei lokale bulgarske musikarane i det faste skipsorkesteret ikkje ville flytte seg får scena. Dermed vart publikum henvist til sjølve området rundt baren. Korleis ville dette gå?

Gutta i Kashba spelte frå klokka 22:00 og gav oss ein leksjon i god gammaldags grønsj frå 90.-tallet. Men så var det klart for 80-tallet - Turbo Fjord Viking Lines Orchestra!!! Me hadde fått beskjed om å spelle så lenge det var stemning i salen, og det vart minst to timar og diverse ømme tær. Me gjekk hardt ut i stri brottsjø med You give fish a bad name, og kjørte vidare med Heaven is a place on Haltenbanken før me runda av med Livin on a Fjesing. Publikum var enormt tent og det råkka opp til stiv kuling i kastene. To securitasvakter og ein orlogskaptein hadde oppsyn med massane og måtte takle ivrige publikummere som brøt sperringene.

Rett etter konserten kom disse vakre piker inn på bandrommet og ville mingle med gutta. Det var gamle kjente fjes frå krinsen rundt Teknikarkroa i Bergen: Åshild og Camilla. Dei var samde om ein ting: "Dokker e' så tidig! Dette e' den beste konserten me har vært på" Foto: Petter "Son-of-an-engineer" Klasson	Denne gong møtte ein av vokalistane berusa på jobb. Verneombud Jan Torry må irrettesette happyvokalist Olav Ivers med ein klæssing i henhold til HMS prosedyre TA--567. Foto: Kaptein Klasson

Etterpå var det eit kjapt nedrigg av utstyr før me kunne gå i baren og tinge billige drinkar og motta hyllest frå fæns og frender. Dei tilsette på båten var heilt over seg, og Cruisevert Trine Odland i Fjordline hadde ikkje sett makan under sine mange år til sjøss. Jøss!

Tid for mingling, dancing og drinks-4-us! Dei to røynde turboheads Kristine og Odette var på plass i full mundur som henholdsvis Medisinsk ansvarleg og Dronninga av Nordsjøen. Dei hadde gjort sin tørn under konserten m.a. med såpeboblepistol som sprutet sprekkferdige bobler over gitarist Noralf under soloen på Final Countdown. Slike takter kan gamle turbo like! Jentene vert innlemma i turboleiren og overøst med go'ord og fynd og klem.

Frå ulike publikummere mottok me desse kommentarane:
- Fyyy faen, Turbostipend ruler gata så jævlig (oprømt BI student)
- Helvete, du var 70% av Turbostipend (beundrende ung gutt til gitarist Noralf)

Medisinsk ansvarlig Wenche Rask (Kristine) syt for legesjekk og koffeinpiller til ensamblet, samt å halde orden på Dronninga (t.h.). Foto: Petter "Styrmann" Klasson	Dronning av Nordsjøen og Sjølvoppnevnt internasjonal manager for bandet Odette stjal til tider heile showet med sin automatiske såpeboblepistol. Foto: Kokken Klasson

Sjølvsagt vart det nachspiel. Det gikk føre seg inne på pianobaren og me fekk tida til å gå med å sjå på Medisinsk ansvarleg no opptre som Pressetalskvinne overfor studetavisa HIBISCUS som prøvde å gjennomføre eit intervju med musikarane kl 04 om natta. Det kom faktisk på trykk! Intervjuet fikk tittelen Musikkidentitet, og du kan lese om det her!!

Dagen derpå var ein liten delegasjon i land i Hanstholm for å sondere det danske kulturlandskap (Dette landet er jo full av stavefeil som vokalist Peavy kommenterte). Me vitja m.a. eit handlesenter kor me kjøpte Carlsberg på plasflasker (!) og litt kartoffelchips.

Etterpå kunne me sitte på eit høydedrag (klitterne) og skue ut over fiskelandsbyen. Ahh, sola skein og det var gildt her i EU. Men snart måtte me attende til Vestlandet. Ettermiddagen gjekk med til å høre på dei bulgarske dansebandet og studere nokon av triksa og liksa dei nytta i sitt sceneshow. Kvelden var lang og morgonen ville aldri komme.

Eit bankende kjør!
Torsdag 24 oktober var det igjen duket for gjensyn med de glade økonomispirene ved Noregs Handelshøgskule ute i Ytre Sandviken. Pastellpatruljen var klar for knehøner og klintango nede i bunkersen dei freister å kalla CAMPUS. Me lot oss ikkje be meir enn tre gonger så sa me: nok snakk, 80talls attakk!

Arrangementet var visstnok Karrieredagene på NHH som tydde at dei blivande siviløkonomane hadde umgjenge med potenselle arbeidsgivere. Me vert difor åtvara om at slips- og perleøredobbe faktoren kjem til å vere høg. Men der ein eller fleire broilere er samlet vil Turbostipend være midt blandt dem. Me lot oss ikkje affisere nevneverdige av eit par silkeslips, kjør rabatt.

På lydsjekk var det eit halvt dusin ufaglærte lydteknikarar frå TG (Teknisk Gruppe) under ledelse av ringrev Eirik som jo har hatt samkvem med turbogutane på samtlege NHH gigz tidlegare, inkludert tre After Ski arrangement oppe på høgfjelet. GammelEirik var glad for å sjå att gutane og bydde på nystekt Grandiosa og pilsnerøl. Sjølve lydsjekken vart unnagjort på tre timer.

Perkusjonist og andrekeyboardist Far Oppdahl flekker ut beats og tricks frå sine to trufaste bongotrommer. Det er intro på Money for nothing og det gjeld å få opp stemninga. Foto: Åshild Dracula	Trommeslager og kordame in schpe Peter Clayzon treffer den høye 'C' på Girls just wanna have fun og spaner inn noen potensielle snupper på første rad. Foto: Åshild Blodstrupmoen

Konsertstart var straks etter klokka ti, og me hala igang med kjenningsmelodien You give my stock options a bad name. Det slo godt an i forsamlinga som kvitterte med jubel og dansetrinn. Me tippar lokalet var halvfullt uten at det på nokon måte la ein dempar på forsamlinga. Tvert i mot: det var eit energisk kjør foran scenen av ivrige NHH'arar som tok sine første nølende skritt på karrierestigen. Me kan melde at åtgaum på Turbokonsertar er ein god og naudsynt del av einkvar CV dersom ein skal kunne måle seg i næringslivet. Toppsjefane veit kva dei vil ha.

På andre sett lot me prosedyre vere prosedyre og gjorde entre i badedrakt og skeiv sminke. Slikt hender av og til, gutane er jo frie og kreative individ som set pris på litt spontanitet i ny og ne. Derfor: badenhosen. Forsamlinga skrek etter mannebein og dei fekk full pakke.

Eter konserten måte me stå skulerett utanfor bandrommet innan ein svett og lykkeleg arrangør kom med nøkkelen. Det vart tid for pils, eplejuice og fersk frukt medan me fjerna sminke og skifta til sivile klede. Frå salen kom Åshild og Camilla, no etterkvart røynde fjes på første rad på turbokonsertar. Dei var samde om at turbogutane nok ikkje hadde overgått seg sjølv her i kveld, men at det var ein bra konsert på alle vis. Åshild hadde med seg fotoapparat, og dei bileta me ser her i kveld er hennes kunstneriske credo på internettet.

Hoi hoi, me skal sjå at NHH studentar allereide i januar under dei Økonomiske Vinterleikar. Hold akjsekursen, folkens!

Zachen revolutions !
Lørdag 1. november var det klart for internt arrangement på Zachen i Bergen, og her var Turbostipend på hjemmebane. Arrangør: Narvesen-kjeden Vestlandet hadde budd alle dei unge tilsette på festivitas. Turbostipend var der for å syte for at råkkefoten fekk sitt samt bestille hot dog og ein flaske Pepsi. Og på stadion hadde Brann banka Vålerenga 3 - 1 så det var høg stemning i bergen by denne kvelden.

På lydsjekken oppdaga Erlend at hans gamle og trauste Roland Juno synthezeiser frå 80-talet hadde tatt kvelden. Den gav ikkje frå seg så mykje som eit lite elektrisk pip. Me har ein teori om at det var den pågående solstormen som har slått ut den sarte og fuktige elektronikken djupt i Juno'ens indre kretser. Erlend måtte heim i all hast og hente eit erstatningskeyboards.

No var det dessuten debut for Vegard Gregoriusdotter Steinset, ny lærling i kordamerekka. Grunnet høg speleaktivitet for bigesjefter i ensamblet (som t.d. Emmerhoff & The melancholy babies) hender det at nokre av dei orginale i bestnigen er opptatt på anna hald når det går ut bud om turbojobb.

For å bu oss mot mannskapsbrist vart det beslutta å ta inn ekstramannskap for å sikre ein fast og stabil tilførsel av 80talls-smegma til folket. Og etter ein knallhard opptaksprøve og audition, vart Vegard den heldige som fekk rosen. Og no var han klar.

Perkusjonist og andregitarist Iver Sandøy elgar seg in på trommesetet og melder ædda bædda til resten av komp'et. Foto: Peter Clayzon	Ny kordame på lærlingkontrakt, Vegard, gjer seg klar til dyst. Han er litt nervøs foran sin første turbojobb, men vonar at hans enorme løpskapasitet vil hjelpe ham gjennom strabasene. Foto: Peter Klasson

Me var klar kl 22:00 og arrangørane annonserte at no skulle det være konkurranse for å sjå kven av snuppene i salen som var schkjønneæst! Og då turbo gjekk på scenen sto det tett-i-tett med unge jenter på første rad og hylte. Me sparka igong med Bon Jovi-klassikeren om dette med å gje kjærleik eit dårleg rykte og det vart intimt frå første refreng. På podiet var det heile åtte turbokarar som dansa og svetta i ein 4 - 3- 1 formasjon. Det gav god respons frå piker i alle aldre. Feita stemning og sterk deltakelse frå salen sikra at me kunne gå i garderoben etter første omgang med vissheit om at det var ein god kamp.

Andre omgang starta høgt på banen kor me utnytta bakromet og gjekk tett i kroppen på publikum i salen. Linjedommarane hadde åpnet døra for vanlege folk også, slik at tribunen var snart stappfullt og allsangen gjalla mellom stolpene. Trass i ein del gule kort og blåmerker var det ein fair fight og spillerstallen var særdeles lykkelege då fløyta endeleg gjekk etter ekstraomganger. Kva vart resultatet? Det var ein vinn - vinn situasjon.

Vegard var nøgd med innsatsen då han oppsummerte i garderoben etter kampen. Lokalpressen ville ha sitt, men trenerapparatet skjermet han frå sportsreporterene. Ein verdig turbo-debut for ungfolen var omkvedet innimellom svette truser og sminkefjerner. Dei andre i stallen var også nøgde, arrangørene på si side bar inn kasse på kasse med øl for å sikre at væskebalansen atter ein gong nådde likevekt.

Etterpå vart me invitert på after-drinks på Blue Velvet og der møtte me supertøsene Åshild og Camilla. Musikantane var hoga og planer om nachspiel vart skissert. Morgonen ville aldri komme.

Psykofest!
En helt vanlig tirsdag i november var Ensamble de Turbostipend invitert til å underholde på selveste Psykofesten, en eldgammel tradisjon blant psykologistudentene ved Universitetet i Bergen. Banco Rotto var stedet, og personalet hilste hjertelig da vi ankom og vi utvekslet skrøner og mintes tidligere bragder. Ryktet ville ha det til at det gikk mellom 800 og 1500 studenter på grunnfaget. Det måtte jo bli bra, sa vi.

Arrangørene var de utrettelige individer i Ødipus Cafe, sosialetaten på psykologi. Grunnen til at dette fremheves her på Turbowebforum er at et sentralt medlem i Team Turbo har fortid som PR-ansvarlig i nevnte studentorganisasjon og har selv vært med på å arrangere flere fagfester under samme vignett. Det kan faktisk tenkes at spiren til Turbostipend ble sådd den gang da under forberedelsene til psykofestene, fordi det var det litt slappe internbandet Psykobandet som spilte opp til dans. Og vår mann tenkte: "Faen, det der kan jeg gjøre ti ganger bedre sjæl". To år senere var Turbostipend et faktum. Men nok om det.

Kordame Tossa har vært og handlet nye klesplagg. Her viser han frem en frekk glinsende topp med paljetter, komplett med utringning. Foto: Peter Clayzon	Bassist fra underbevisstheten: Einride gnistrer inn standhaftige basriff. Foto: Peter Klasson	Erlend "Lærarungen" har tatt seg fri frå slavejobben bak keyboards for å drive litt ansikt-til-ansikt samkvem med psykostudenter på første rad. Foto: Peter Klasson

Første sett ble sparket i gang med den etterhvert så kjente You give love a bad name! Publikum hang seg på kjøret og vi hadde etablert tillitsforhold innen andre vers og kunne begynne med projisering. På scenekanten i kveld var det selveste DobbelDiva, med Olav og Peavy i sjefsform. Duoen kan dette med ivrig flørting og hadde etterhvert både jenter og gutter på gli. Det vil si: mest jentene. For faktum var at de hundre som sto nærmest scenen var jenter. Vi gikk til pause, støle i låret og heite i hekken.

Andre omgang var knapt ute av sekken før stemningen sto i taket. Gutta i ensamblet kjente at pulsen steg samtidig med at folk på første rad ble varme i bringen. Etterhvert ble scenen innvadert av dansende piker som ville gi musikerene terapi og katarsis. Ut fra høytalerene romlet Walkin' on Sunshine og massene svarte med jubelrop og heftig dansing. Det var bare å hale fyrverkeriet i land. En knallbra turbokonsert, komplett med ekstranummer og lovand om nachspiel!
- Helt sinnsykt! utbrøt en av jentene spontant etter konserten. Stemningen ble virkelig skrudd 1190% opp når dere antok scenen!

To sjarmerende piker inntok scenen under You got the look og sang med og danset på refrenget. Foto: Peter Clayzon	Scenen blir etterhvert invadert av ivrige psykostudenter med lav eksponseringsterskel. Alltid kjekt med besøk på standplass, syns Turbogutane Foto: Peter Klasson

Vel, når blodtåka hadde lagt seg var det opp på bandrommet: frem med sminkefjerner, svette turbokostymer ble pakket vekk i forseglede turbobægger. Vakre kvinner glimret med sitt fravær og lovnadene om nachspiel lot vente på seg. Arrangøren som skulle gi oss hyra var forsvunnet i en drojse, retning ukjent. Det var bare å ta musikkinstrumentene på ryggen og tusle hjem i det bergenske melankolske uværet. Natten var lang og morgenen ville aldri komme. Akk, psykostudent, kva brast så høgt?

30års-lag i Galleri Nygaten!
Det var ein gong ein mann som jobba i mediebransjen i Bergen by. Han fant ut at dette med 30årsdagen skulle markerast grundig, og tenkte at eit galleri, 300 gjester og byens beste 80tallsband jo måtte vere ein bra ramme?

Vel, lørdag 20. desember var Turbostipends Spetakkel Orchestra selvskreven gjest til å spille i 30årslaget til Sturla, som til daglig frekventerer korridorene i TV2 på Nøstet. Stedet var det vidgjetne Galleri Nygaten i Bergen. Og som om det ikke var nok: bursdagsbarnet hadde invitert 300 av sine nærmeste venner til det som skulle bli en kanonfest!

Allerde klokka 22 var lokalet fyllt opp av venner og kjente, samt to dusin TV-fjes og kjendiser fra TV2 stallen. Samtlige av værdamene var på plass, og det ga selvsagt en ekslusivitet til forsamlingen. Utenfor sto både BA (Bergensavisen) og en del andre medier som lever av kjendiseri, men dei fekk ikkje slippe inn. He he, der kor ein eller fleire A-kjendiser er samlet vil Turbostipend være midt i blandt dem.

Iver Sandøy legger på kveldens første lag med sminke. Sjelden har vel ensamblet hatt høyere standard på bandrommet: opptil flere kjente verk av berømte malere hang på veggene rundtomkring. Foto: Peter Munch	Kordame og farsfigur Tossa fikk sin søster Gunn på besøk, og likheten var slående (!) Hun var sterkt imponert over forestillingen, noe som veide tungt da hun til daglig jobber som kulturattasjé ved Den Norske Ambassade i Paris. Foto: Pièrre Klasson

Kvelden ble iverksatt med gutta fra det bergenske rap-bandet Spetakkel som varmet opp med sin siste hit, Kem råkker!? Svaret fikk publikum like etterpå når Turbostipend entret scenen og halte igang med kjærlighetsvisa slik som Bon Jovi spiller den: You give love a bad name! Dermed var vi ugjenkallelig igang, med byens heftigste lyd- og lysanlegg i ryggen.

Ikke mindre enn 10 scannere og en dunge med lyskastere skinte opp gutta våres. Bursdagsbarnet hadde selvsagt kontakter i bransjen og fikk ordnet både spesialutsyr og noe som må ha vært byens største speilkule (!) Publikum var entusiastiske, men med forbehold. Det tar tid å få kjendiser til å slippe seg løs. Orkesteret gikk til pause med lovand om ekstrasendinger "rett etter reklamen".

Andre sett tok seg kraftig opp. Nå var det tilløp til allsang og heiarop på første rad. Der var også Turbostipend sin faste pressetalskvinne og Medisinsk ansvarlig, Kristine, på plass. Etterhvert observerte vi også nyhetsopplesere og værdamer i heftig dansing på golvet, og luftgitarene kom frem under I love rock'n roll! Massiv stemning på Final Countdown viste at det var kick i bergenskjendisene alikevel. Vi fikk også opp bursdagsbarnet på scenen til en seiersrunde under Forever Young, en passende slogan for kveldens arrangement.

Klikk her for flere bilder fra konserten.

Kveldens hovedperson, Sturla, kommer inn og gratulerer gutta med en vel blåst konsert. Han blir straks tatt hånd av pressetalskvinne for Team Turbostipend, Wenche Rasch (Kristine) Hun lurte selvsagt på mulighetene for å få inn en "spot" om Turbostipend på kveldsnyhetene i TV2. Foto: Peter Gunnar Lie	Medlemmene av Turbostipend er selvsagt også kunstkjennere, og her studerer de et maleri av en Odd Nerdrum-inspirert maler. Erlend og Ein er sterkt kritiske til hvordan kvinnen fremstilles, og etterlyser sterkere kvinneskikkelser i norsk kunst. Foto: Odd Klasson

Etter konserten vart det fest og moro, med show på bandrommet og disco nede i Galleriet. Bursdagsbarn Sturla (nå 30) var særs fornøyd med hele framsyningen, og mange av gjestene var kaklende av beundring. Og BA hadde faktisk laget et oppslag om festen, hvor både Turbostipend og vokalist Olav Iversen (som ikke var med i kveld) fikk bred omtale. He he, det er ikke så nøye å sjekke kildene når det gjelder kulturstoff.

Sist men ikke minst: nedrigging og debriefing. Utenfor var vinteren kommet; en beinkald nordavind freste om ørene mens vi lempet utstyr inn i ventende drosjer. Så var det god jul og takk for det gamle. Høstsemesteret for Turbostipend var dermed over og vi kunne konsentrere oss om ribba og pinnekjøtet.

God jul!!